آنها در ابلاغ وحى پيمان گرفت و امانت تبليغ رسالت را بدانان سپرد بهنگامى كه مردمان ، پيمان خويش را با خداى دگرگون ساخته و حق خدا را نشناخته و براى او شريكانى قرار داده بودند و اهريمن آنانرا از شناخت خداى بازداشته و از پرستش او دور كرده بود ، در چنان هنگامه‌اى خداوند ، پيامبرانش را برانگيخت و رسولانى پياپى بسوى مردم بفرستاد تا پيمان خداى را از مردم بخواهند و نعمتهاى فراموش شدهء الهى را به ياد آرند . پيامبران هم با تبليغ رسالت خويش ، راههاى روشن را بمردم نماياندند و گنجينه‌هاى خردشان را باز گشودند و آيات خداوندى را بمردم نشان دادند آياتى بمانند سقف بلند آسمان كه بر فرازشان سايه انداخته و فرش زمين كه در زير پايشان گسترده شده و بهره‌هاى طبيعى زندگى كه زنده‌شان مى دارد و مرگ هائى كه به سراغشان مى آيد و بيماريهائى كه پير و فرسوده‌شان مى سازد و حوادثى كه پياپى بر آنها فرود مى آيد . و خداوند هرگز بندگانش را بدون رهبر و پيامبر نگذاشت و كتابهاى آسمانى و دلايل روشن و راههاى راست را بر آنها عرضه داشت پيامبرانى كه با پيروان اندك خويش هرگز از تلاشى باز نايستادند و فراوانى دشمنان و دروغ زنان در ارادهء استوارشان رخنه‌اى وارد نياورد و هر پيامبرى ظهور پيامبر تازه‌اى را بشارت داد و خود با معرفى پيامبر پيشين بدعوت برخاست »

--> ( 1 ) - خطبهء اول نهج البلاغه